Blog – Nieuwe politiek negeert de échte vragen aan inwoners (en waarom dat niet helpt)

In Den Haag gaat het ondertussen vooral over iets anders: de verhoging of verlaging van het eigen risico. Relevant, zeker. Maar het moet gaan over waar die premie het gevolg van is. En dat is de vraag die er echt toe doet: hoe bereiden we mensen voor op hun eigen zorgtoekomst? En vooral: hoe voorkomen we dat die zorg überhaupt nodig is? 

De vraag is niet alleen hoe we zorg organiseren, maar ook hoe we zorg voorkomen. En áls zorg nodig is: kan dat dichterbij, en zo lang mogelijk zonder tussenkomst van dokters, psychologen of fysiotherapeuten? 

De vanzelfsprekendheid waarmee mensen een beroep doen op zorg blijft opvallend buiten schot. Terwijl juist daar winst te behalen is. Het eerlijke gesprek over passende zorg, ook als het onszelf of onze naasten raakt,  wordt nauwelijks gevoerd. En hier ligt een rol voor de landelijke politiek om ervoor te zorgen dat we dat gesprek normaal gaan vinden.  

Landelijke politiek en beleidsmakers stellen die vragen zelden aan mensen. Die vragen zijn politiek spannend, maar wel logisch. Het zijn geen makkelijke vragen, en de antwoorden schuren. En die antwoorden en politieke keuzes gaan impact hebben op ieders leven. Maar een collectieve voorziening als zorg kan alleen blijven bestaan met scherpe keuzes.  

Den Haag laat veel over aan de regio. Terecht, want daar worden de afspraken gemaakt. Daar wordt volop gewerkt aan het anders inrichten van zorg en welzijn, over de volle breedte: ziekenhuizen, eerstelijnszorg, gemeenten en inwoners. Maar het overlaten aan de regio is ook comfortabel. En zonder zo’n duidelijke landelijke boodschap aan inwoners blijft de opdracht van de regio zwaarder dan nodig. 

Wat nodig is, is iets fundamentelers: de inwoners de vragen aanreiken die er echt om gaan. Met als resultaat het vermogen van inwoners om anders naar de toekomst van zorg te kijken. Het vermogen om nieuwe vragen te stellen. Om te erkennen dat niet elk probleem medisch opgelost hoeft te worden. Dat steun soms ook uit samenredzaamheid kan volgen, uit de buurt kan komen, of van een ervaringsdeskundige. 

Blijven we die stap vermijden, dan blijft de opgave voor de regio onnodig zwaar. Dan blijft premiepolitiek de aandacht trekken, terwijl de echte opgave onaangeroerd blijft. Dus Den Haag: vertel het eerlijke verhaal en neem mensen mee in de keuzes die voor ons liggen, juist ook als die ongemakkelijk zijn. Het helpt ons in de regio enorm. Echt.